Kop van Drenthe: Wandelen rond Roden

Home » Wandelen » Wandelingen in Nederland » Overige provincies » Kop van Drenthe: Wandelen rond Roden

En zo verbleven we opeens een weekje in de Kop van Drenthe om te wandelen. De drie kinderen afgezet op hun kampen en zelf een huisje in Norg om voor het eerst in lange tijd het er even met z’n tweetjes van nemen. En met de hond natuurlijk.

Nou, en dat hebben we gedaan! Het gebied leent zich bij uitstek voor wandelingen. Wij hebben drie wandelingen gelopen van de website Wandelen Rond Roden.  Deze website is een hobby-project van Karin en Fokko, die hiermee startten toen ze beiden door omstandigheden niet konden werken. Omdat alleen wandelen en hobby’s overbleven, zijn ze deze website begonnen. Met zelf uitgestippelde wandelingen en eigen foto’s. De website oogt op het eerste gezicht misschien een beetje gedateerd, maar het uitgebreide aanbod van gratis wandelingen en de kwaliteit van de routebeschrijvingen en GPX-tracks is alles behalve amateuristisch. En daar gaat uiteraard het om. Kortom, ik kan je deze website van harte aanbevelen. (En nee, ik ken ze niet persoonlijk en ben niet gesponsord.)

De drie wandelingen die we gekozen hebben beschrijf ik hieronder. Maar eerst de meest bijzondere highlights die we tegen kwamen.

Maatlanden, vlqk bij Roden in de Kop van Drenthe
Wandelpad in de Maatlanden, even buiten Roden in de Kop van Drenthe

Hunebed D2 in Westervelde

Drenthe wordt wel de Oerprovincie van Nederland genoemd. En dat is niet voor niets. Nergens zijn de tekenen van de prehistorie nog zo duidelijk voelbaar en zichtbaar als hier. Toen Noord- en Zuid Holland nog niets eens bestonden, liepen hier al mensen rond. Hun activiteiten zijn nog steeds zichtbaar aan de hunebedden.

Vooral het grootste hunebed in Borger spreekt tot de verbeelding, maar alleen al in Nederland zijn in totaal nog 53 hunebedden over. Ze zijn sinds 1925 genummerd, waarbij de letter de provincie aanduidt. Wij kwamen tijdens het wandelen langs hunebed D2 in Westervelde. Dit hunebed komt uit de periode 3400 tot 3100 voor Christus en wordt toegeschreven aan de trechterbekercultuur.

Zoals je het hunebed nu aantreft, lag het er niet altijd bij. Oorspronkelijk had het een viertal dakstenen, maar één ligt nu in de grafkelder en één is helemaal verdwenen. Maar ook de overgebleven twee dakstenen zijn er in de loop van de geschiedenis eraf gegleden. In 1925 wordt het hunebed nog omschreven als “Verkeert in een zeer gehavenden staat”. Naderhand zijn de twee dakstenen weer op de draagstenen geplaatst.

Voor de verbeeldingskracht is het intrigerend dat dit graf niet wetenschappelijk is onderzocht en we dus niet weten of de kelderinhoud nog aanwezig is of niet.

Hunebed in Westerwolde
Hunebed D2 in Westerwolde

Grafheuvels uit de IJzertijd

Even buiten Westervelde tref je in het bos een veertigtal grafheuvels aan. Deze grafheuvels zijn weliswaar van recenter datum dan de hunebedden, maar nog altijd een respectabele 2000 tot 2500 jaar oud en afkomstig uit de IJzertijd. Dergelijke heuvels ontstonden doordat de doden werden verbrand en het overgebleven as werd bedekt met heideplaggen. Als je dat regelmatig doet, ontstaan er heuvels die er millennia later nog staan. Mocht je dit voor je eigen uitvaart overwegen? De heuvels zelf zijn natuurlijk niet meer in gebruik, maar de naastgelegen natuurbegraafplaats is wellicht een goed alternatief.

Vlak daarbuiten ligt nog een aarden wal, uit dezelfde periode. Die waarschijnlijk heeft gediend als omgrenzing van een akker.



Pingoruïne het Vagevuur

Ook de klimaatveranderingen van vroegen hebben hier nog tastbare sporen nagelaten. Niet alleen de welbekende zwerfkeien zijn hier door het ijs naartoe gebracht. Ook in het landschap zelf heeft de IJstijd haar sporen nagelaten.

Het meest indrukwekkend vond ik de Pingoruïne in het bos van Nietap. Ik wist niet wat het was, maar de beschrijving op het bordje ter plaatse verklaart een hoop. Een Pingo, is een heuvel die ontstaat doordat er onder het aardoppervakte grondwater naar boven komt en bevriest. Als er vervolgens meer grondwater de ijslaag omhoog duwt (en weer bevriest) ontstaat er een heuvel. Inuit noemen dit een pingo, wat “heuvel die groeit” betekent. Dergelijke heuvels ontstaan uiteraard alleen in heel koud gebied.

Tijdens de IJstijd ontstonden er in Drenthe ook dergelijke ijsheuvels. Na de IJstijd, smolt het onderliggende ijs en stortte de heuvel in. Dergelijke ingestorte heuvels heten pingoruïnes. Als de gaten in de grond gevuld worden met water, ontstaat er een meer.

Tijdens de derde wandeling kwamen we langs een pingoruïne in Natuurschoon Nietap, die “het Vagevuur” heet. De hond heeft er heerlijk in gezwommen, zich niet bewust van de lange voorgeschiedenis van dit water.

Pingoruïne in Nqtuurschoon Nietap
Pingoruïne “het Vagevuur”

De Onlanden rond Groningen, ooit een bos

Ook in de Onlanden voel je de historie. Nu is het een nat veenmoeras met twee brede geulen waardoor het overtollige Drentse water naar de waddenzee wordt afgevoerd. De stad Groningen, waarvan je de Martinitoren aan de horizon ziet liggen, houdt dankzij dit gebied droge voeten. Het is een prachtig en stil gebied, waar je kunt kanovaren. Wij spotten er zilverreigers.

Veenmoerassen van de Onlanden
Het veenmoeras “De Onlanden”

Tienduizend jaar geleden, toen het land na de IJstijd natter werd, konden hier voor het eerst bomen groeien. Een paar duizend jaar stond hier een oerbos, maar door het steeds verder opwarmende klimaat en oprukkende zeespiegel kwam dit gebied langzaam onder water te staan. Het Oerwold verdronk langzaam en het huidige veenmoeras ontstond. Dit wordt uitgebeeld in het Oerwold monument, dat je bij het verlaten van de Onlanden tegenkomt. Het was overigens bijna ingepolderd en verdroogd, maar gelukkig recentelijk hersteld.

Oerwold monument
Oerwold monument bij de Onlanden in de Kop van Drenthe

De molen Woldzigt

Zeker niet prehistorisch, maar wel vermeldenswaardig is de molen Woldzigt in Roderwolde. Een unieke molen, want de hoogste van Nederland. Bovendien de enige met aan twee kanten een uitbouw en het is zowel een oliemolen als een korenmolen. De molen is normaliter geopend van donderdag tot zaterdag in de middag en je kunt er een demonstratie olieslagen bijwonen. Wij hebben pech: door de Coronamaatregelen is de molen dit seizoen gesloten. Maar ook van buiten is het een imposant bouwwerk.

Molen Woldwigt in Roderwolde
Molen “Woldzigt”

Wandelen in de Kop van Drenthe

De week dat we in de Kop van Drenthe waren, was ook een de week waarin zich een hittegolf aandiende. Met onze zwarte hond die heel erg niet van hitte houdt, hebben ons daarom beperkt tot de wat kortere wandelingen. Maar die waren er niet minder om.

1) Foxwolde/Roderwolde (13,5 km)

De eerste wandeling begint bij het Kleibos in het gehuchtje Foxwolde. Het bijzondere aan het Kleibosch is dat hier als een van de weinige plaatsen in Nederland potklei gewonnen kon worden aan de oppervlakte. Klei dat geschikt is voor het fabriceren van kannen en potten, maar ook gebruikt werd voor het maken van  kloostermoppen: middeleeuwse bakstenen.

Roderwolde is het andere dorp dat je aandoet op deze wandeling. Hier valt vooral de molen Woldzigt op, maar ook het kerkje is ook mooi om te zien. De wandeling vervolgt door de hierboven beschreven Onlanden en eindigt door pittoreske weilanden, langs grote boerderijen en hele grote kuddes koeien.

De wandeling is, met uitzondering van het Kleibos, bijna volledig verhard. Ook loop je helaas veel over fietspaden met toch regelmatig een fietser die je passeert. Ik adviseer deze route daarom vooral op erg rustige momenten te lopen.

2) Historische rondwandeling Norg-Zuidvelde-Westervelde (7,5km)

Prehistorisch Drenthe komt rijkelijk aan bod in de tweede rondwandeling. Deze wandeling start op de Brink in het gezellige dorpje Norg. Je loopt langs de kerk en al snel het dorpje uit, de weilanden in. Ondertussen zie je veel historische boerderijen, die opmerkelijk goed onderhouden zijn. In het tweede deel kom je langs de grafheuvels, hunebed D2 en eindig je de wandeling in Norgerholt, een oerbos dat stamt uit de 9e eeuw.

Route is buiten de bebouwde kom grotendeels onverhard.

3) Het minder bekende bos bij Roden: Maatlanden en Natuurschoon Nietap (6km)

Deze route hadden we, vanwege de warmte, vooral gekozen omdat ie grotendeels door het bos gaat. Maar de route was er niet minder om. In tegendeel, deze route was verrassend gevarieerd. De Maatlanden is een heerlijk bos met brede paden. En mooie doorkijkjes, waar we op klaarlichte dag een ree tegen kwamen in een weiland. Het aangrenzende Natuurschoon Nietap is iets meer landgoedstijl.

Het gebied is niet erg groot, de route zigzagt voortdurend om er toch een substantiële wandeling van te maken. Ook is het er niet superrustig. Er waren meerdere mensen die hun hond er uitlieten (honden mogen hier los). De route loopt af en toe over fietspaden. We hebben zelf wat alternatieve paden uitgekozen om geen last van fietsers te hebben. Sommige paden zijn trouwens geschikt voor scootmobielen. Met de fietspaden erbij is dit bos ook zeer geschikt om met een rolstoel te ondernemen.

Overnachten in Drenthe

Wij verbleven zelf in een huisje bij Norg. Direct buiten Norg heb je de wijk Oosterduinen met enkel vakantiehuisjes, waarvan er velen door particulieren ook worden verhuurd. Het park zelf is mooi en bosrijk en ideaal voor rustzoekers, maar voor kinderen is er niet zoveel te beleven. Ook met veel privacy en waarschijnlijk leuker voor kinderen is het nabijgelegen Land van Bartje van Landal.

Bewaar op Pinterest

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *